Ik hou van deze tijd van het jaar, zeker als al die feestdagen een beetje gunstig vallen en het ook nog eens mooi weer is. En dit jaar treffen we het wel bijzonder goed en zo trekken we er op 13 mei jl. alweer op uit. We keren terug op camping Warnsborn in Arnhem, waar we vorig jaar ook hebben gestaan. Een prettig weerzien, niet alleen met deze camping en de bijzonder vriendelijke eigenaren, maar ook met een van mijn favoriete collega’s uit de tijd dat ik nog bij Nelson werkte. En zo worden we op vrijdagavond enthousiast begroet door Theo en zijn vrouw en helpen ze ons een handje bij het opzetten van de voortent. We zijn dan ook snel klaar met de hele boel optuigen en kunnen daardoor op tijd aan het eten beginnen. Na het eten maken we nog even een praatje en sluiten daarmee de dag alweer af.

De volgende dag komt Marco langs op de camping om mij op te halen, want vandaag gaan we samen shoppen in Arnhem. Althans, dat was de bedoeling… we vinden Arnhem alleen bijzonder karig om te shoppen en zo verplaatsen we al snel richting Ede waar we net iets beter slagen. Ondanks de magere dagopbrengst, is het wel een gezellig uitstapje tussen broer en zus. Wanneer we uitgeshopt zijn, gaan we terug naar de camping waar we de dag afsluiten met een heerlijke BBQ. Na de koffie begeleiden we Marco terug naar zijn auto en brengen we de kindjes naar bed. Maar niet getreurd… we hebben nog 2 dagen te gaan.

Een van de mooie plekken op de Veluwe is het Nationaal Park de Hoge Veluwe. Thirza is inmiddels groot genoeg om zelf te fietsen, maar dat wil ze wel op haar eigen fiets. Dus deze gaat mee in de auto en scoren we verder een fiets met een kinderzitje, zodat Kyano bij mij achterop kan. Ondanks dat het best waait, we weer ondoordacht en dus zonder hapje of drankje van pad zijn gegaan, is het een mooie tocht door de natuur en doet Thirza het bijzonder goed. Maar 12 km fietsen is voor zijn meisje toch nog wel een heel eind, dus ze is bijzonder blij als we bij het restaurant in de buurt van de parkeerplaats aankomen. Snel bestellen we wat lekkers, mogen ze uiteraard spelen in de speeltuin en brengen we tot slot nog een kort bezoek aan het museum. Onder luid protest pakken we de fietsen voor het laatste stukje naar de parkeerplaats. Eerlijk is eerlijk… ik ben het ook echt wel zat en zijn we allemaal blij als we weer in de auto zitten en terug naar de camping gaan.

Maar dan zit ook dit lange weekend er helaas weer op en breken we op maandag de hele hut weer af, nemen we afscheid van Theo en zijn vrouw en vertrekken we richting huis. Eens kijken of de caravan nog uit de stalling komt voordat we op zomervakantie gaat.